ριοθετώντας χρονικά την περίοδο αυτή σε ένα αχανές πολιτικό περιβάλλον που καλύπτει μισό αιώνα (1863-1913) παραθέτουμε ενδεικτικά τεκμήρια που συνομιλούν με τον ιστορικό χρόνο που πολιτικά, κοινωνικά, πολιτιστικά κατακλύζεται από ανόμοιες και ανισοϋψείς πολιτικές κοινωνικές στρατιωτικές προσωπικότητες. Στον μακρύ βίο του ως βασιλιάς ο Δανός πολίτης Γεώργιος-Φερδινάρδος -Χριστιανός κλπ. αναρηχήθηκε στην υψηλότερη βαθμίδα της διοίκησης της Ελλάδας σε ηλικία που περιγράφεται από τα μεταεφηβικά χαρακτηριστικά της νεότητας του (1845-1913).

Ιστορικά λοιπόν σε μια περίοδο όπου το ελληνικό κράτος και ο ελληνικός λαός προσπαθούσαν να βρουν τον ευρωπαϊκό βηματισμό τους συναθροίστηκαν γεγονότα που άλλαξαν τη γεωγραφική φυσιογνωμία της πατρίδας. Την ένωση της Επτανήσου με την Ελλάδα υπηρέτησε με το δικό του ο ευφυής Χαρίλαος Τρικούπης. Την ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα συνέδραμε ο οραματιστής Ελευθέριος Βενιζέλος. Το Μακεδονικό ζήτημα και τους αγώνες των Μακεδονομάχων πότισε με το αίμα του ο Παύλος Μελάς. Ο εκσυγχρονισμός της δημόσιας διοίκησης, η σύνδεση της πρωτεύουσας με την ελληνική περιφέρεια, ο εξοπλισμός του ελληνικού στρατού, η αλλαγή του δόγματος για τη δημόσια υγεία και παιδεία, χρονικά οριοθετήθηκαν με το δικό τους τρόπο αυτά τα πενήντα χρόνια που περιγράφονται ως περίοδος του Γεωργίου Α'. Ο Γεώργιος Α' είναι η σταθερά που ενοποιεί όλα αυτά τα γεγονότα και τίποτα παραπάνω.